قوللر آقاسىباشى ممتاز بود . در حينى كه رنجيده ، به اصفهان آمد و در خدمت نوّاب شاهزاده سيف الدّوله بود ، در سنه 1247 ق وفات يافت و مؤلف را با وى دوسه قرابت و از آن جمله - يكى مصاهرت اوست » خواهر او همسر فتحعلى شاه بود و « ننه خانم » نام داشت . ميرزا مهدى خان پيش از توطّن هميشگى در اصفهان ، بنا به نوشته تذكرهء اختر ، مدّتى « به سردارى ، به نادرى و سواحل آن ديار » مأمور شد . به‌هرحال آرامشش در اصفهان زياد دوام نداشت و در سال 1247 ق پس مدّتى داروغه‌گرى در اصفهان ، وفات يافت و در تكيه فاضل سراب ( ملا محمّد سراب ) مدفون گرديد . لقب « شحنه » براى او ، به خاطر همين داروغه‌گرىهاى متعدد است و همين را به عنوان تخلّص خود برگزيد ، اما شعر زيادى ندارد و ظاهرا از روى تفنّن ، شعر مىسرود . در فرهنگ سخنوران ( ج 2 ، ص 496 ) از او و منابع احوالش يادى شده است . منابع زندگىنامهء او عبارت است : روضةالصّفاى ناصرى ، ج 10 ، صص 31 - 130 و مجمع الفصحا ، ج 2 ، ص 544 و حديقة الشّعرا ، صص 38 - 835 و انجمن خاقان ، ص 85 و ص 289 و تذكرهء اختر ، صص 13 - 111 و تذكرهء مصطبه خراب ، ص 103 و تذكرهء دلگشا ، صص 14 - 610 و مكارم الآثار ، ج 4 ، ص 1316 و تعليقات ديوان فتحعلى شاه و همچنين ؛ معادن الافادات ، ميرزا حبيب اللّه نيّر ، ج 1 ، صص 8 - 7